Dzieci • rodzice • relacja

Wsparcie psychologiczne dzieci i rodziców

Kiedy martwisz się o swoje dziecko, trudno po prostu „przestać o tym myśleć”.

„Czy to minie?” „Czy powinniśmy już szukać pomocy?” „Dlaczego moje dziecko tak reaguje?”

Nie musicie znać odpowiedzi przed pierwszym spotkaniem. Możecie przyjść właśnie po to, żebyśmy wspólnie spróbowali zrozumieć, co dzieje się z Waszym dzieckiem i czego w tej chwili potrzebuje.

Pierwsze spotkanie może być po prostu konsultacją. Nie musicie od razu decydować o terapii.
Relacja ma znaczenie

Nie oczekuję idealnego rodzicielstwa

Wierzę, że zarówno dziecko, jak i rodzic mają w sobie ogrom zasobów.

Nie oceniam rodziców. Nie oczekuję idealnego rodzicielstwa. Jednocześnie, jeśli widzę coś ważnego, potrafię powiedzieć o tym wprost — z szacunkiem, bez obwiniania i zawsze z myślą o tym, co może pomóc dziecku i całej rodzinie.

Bo czasem wsparcia potrzebuje dziecko. Czasem rodzic. A bardzo często największą zmianę przynosi to, co zaczyna dziać się pomiędzy nimi.

Kiedy warto porozmawiać ze specjalistą?

Możecie zgłosić się, jeśli coś w zachowaniu dziecka Was niepokoi

Nie trzeba czekać, aż trudność stanie się bardzo nasilona ani potrafić jej wcześniej nazwać.

01

Lęk i napięcie

Silny lęk, napięcie, wycofanie lub bardzo duża nieśmiałość.

02

Trudne emocje

Częste wybuchy złości albo trudność w regulowaniu emocji.

03

Objawy z ciała

Tiki, objawy psychosomatyczne, moczenie, zaparcia lub trudności z odpieluchowaniem.

04

Mowa i komunikacja

Jąkanie, brak mówienia w określonych sytuacjach lub podejrzenie mutyzmu wybiórczego.

05

Relacje

Trudności w kontaktach z rówieśnikami, wycofanie lub trudne do zrozumienia zachowania.

06

„Nie wiem, co się dzieje”

To również wystarczający powód. Możemy zacząć od spokojnej konsultacji.

Jak wygląda moja praca?

Nie patrzę na dziecko jak na „problem do naprawienia”

Zachowanie dziecka często jest informacją. Staram się zrozumieć nie tylko co dziecko robi, ale również co może poprzez to komunikować i czego potrzebuje.

1

Zaczynamy od zrozumienia sytuacji

Rozmawiamy o tym, co Was niepokoi, co już próbowaliście robić i czego potrzebujecie jako rodzina.

2

Dobieramy formę wsparcia

W zależności od wieku dziecka i rodzaju trudności pracuję z dzieckiem, z rodzicami lub łączę obie formy.

3

Zmiana ma działać poza gabinetem

Rodzice są ważną częścią procesu, bo właśnie w codziennym życiu dzieje się większość najważniejszych zmian.

Wiedza i doświadczenie

Moje przygotowanie do pracy z dziećmi i rodzicami

  • „Jak wspierać dzieci w regulacji emocji”
  • Trening Umiejętności Społecznych – przygotowanie trenerskie
  • „Objawy psychosomatyczne u dzieci i młodzieży”
  • „Relacja bez kar i nagród”
  • „Zaparcia nawykowe i trudności w odpieluchowaniu”
  • szkolenia z pracy z dziećmi i młodzieżą w nurcie poznawczo-behawioralnym
  • kreatywne interwencje CBT w terapii zaburzeń lękowych
  • diagnoza i terapia jąkania
  • terapia mutyzmu wybiórczego
  • kursy Pozytywnej Dyscypliny
  • praca z dzieckiem nieśmiałym
  • staż CTM – terapia grupowa dzieci z mutyzmem i zaburzeniami lękowymi
  • praktyk metod „Dam radę!” oraz „Jestem z Ciebie dumny!”
  • pełny kurs Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach
  • studia podyplomowe z Integracji Sensorycznej
Pierwszy krok

Nie musicie wiedzieć, czy Wasze dziecko „potrzebuje terapii”

Czy muszę wiedzieć, co dokładnie jest problemem?

Nie. Jeżeli coś Was niepokoi lub czujecie, że relacja stała się trudniejsza, to wystarczający powód, żeby zacząć od konsultacji.

Czy zawsze pracujesz bezpośrednio z dzieckiem?

Nie. Forma pracy zależy od wieku dziecka i rodzaju trudności. Czasem ważniejsza będzie praca z rodzicami, czasem z dzieckiem, a czasem połączenie obu form.

Czy pierwsze spotkanie oznacza rozpoczęcie terapii?

Nie. Możemy zacząć od konsultacji i wspólnie sprawdzić, jaka forma wsparcia będzie najbardziej odpowiednia.

Gabinet psychologiczny w Łańcucie

Zacznijmy od rozmowy

Jeśli coś w zachowaniu dziecka Was niepokoi, nie musicie sami rozstrzygać, czy „to już moment na terapię”.

Paulina Jóźwicka psycholog i terapeutka Zadzwoń: 794 947 167 paulina@psychologlancut.pl → ul. Bema 2, 37-100 Łańcut
Przewijanie do góry