OD ŻYCIA DLA INNYCH
Jeśli świetnie zauważasz potrzeby innych, ale siebie często zauważasz dopiero wtedy, kiedy jesteś już zmęczona, napięta albo zła — stworzyłam ten proces właśnie dla Ciebie.
Przez 3 tygodnie będziemy uczyć się zauważać moment, w którym automatycznie rezygnujesz z siebie, rozpoznawać, co dzieje się wtedy w Twoich myślach, emocjach i ciele, oraz podejmować decyzje bardziej zgodne ze sobą.
Po prostu pewne rzeczy dzieją się tak szybko, że przestajesz je zauważać.
Ktoś odpowiada Ci inaczej niż zwykle i jeszcze kilka godzin później zastanawiasz się, czy powiedziałaś coś nie tak.
Ktoś prosi Cię o pomoc i mówisz „jasne”, zanim zdążysz sprawdzić, czy naprawdę masz na to czas i ochotę.
W końcu masz wolną godzinę, ale zamiast odpocząć widzisz pranie, wiadomości, zakupy i wszystko, co „jeszcze trzeba”.
Kiedy robisz coś tylko dla siebie, pojawia się pytanie: „Czy naprawdę powinnam wydawać na to pieniądze albo czas?”.
Kiedy mówisz „nie”, zamiast poczuć ulgę zastanawiasz się, czy ktoś się nie obraził.
Kiedy ktoś jest niezadowolony, trudno Ci zostawić jego emocje po jego stronie.
„A kto w końcu pomyśli o mnie?”
Wiesz, że trzeba stawiać granice.
Wiesz, że odpoczynek jest ważny.
Wiesz, że nie odpowiadasz za emocje wszystkich ludzi.
Wiesz, że powinnaś myśleć również o sobie.
Wiedzieć i potrafić zrobić to w prawdziwym życiu — to dwie różne rzeczy.
Problem zaczyna się wtedy, kiedy bliskość z innymi wymaga od Ciebie ciągłego oddalania się od siebie.
„Czy ktoś jest zadowolony?”
„Czy czegoś potrzebuje?”
„Czy zrobiłam wystarczająco?”
„Czy nie sprawiłam komuś przykrości?”
„Czy na pewno mogę odmówić?”
Tego automatu nie zmienia kolejne postanowienie: „Od jutra będę bardziej o siebie dbała”. Trzeba najpierw nauczyć się go zauważać.
Chcę czegoś znacznie bardziej realnego.
01 Rozpoznawać moment, w którym tracisz kontakt ze sobą — zanim znowu zadziałasz automatycznie.
02 Pomiędzy „Ktoś czegoś ode mnie chce” a „Jasne, zrobię” znaleźć miejsce na: „Chwila. A czego ja chcę?”
03 Nie traktować czyjegoś gorszego humoru jak dowodu, że zrobiłaś coś źle.
04 Traktować napięcie w ciele jak informację, a nie coś do zagłuszenia.
05 Powiedzieć „nie” i nie wycofywać granicy tylko dlatego, że pojawiło się poczucie winy.
Nie chcę dać Ci kolejnego kursu, który obejrzysz, zrozumiesz i odłożysz. Dlatego pierwsza edycja odbywa się na żywo.
Przyjrzymy się Twojemu „radarowi innych” i sytuacjom, w których zaczynasz działać automatycznie.
Zejdziemy z poziomu samego myślenia. Możesz wiedzieć, że masz prawo odmówić, a mimo tego podczas odmowy czuć napięcie w całym ciele.
Nowa granica może początkowo wyglądać dla układu nerwowego jak zagrożenie. Dyskomfort nie zawsze oznacza, że robisz coś źle.
Można nauczyć się techniki stawiania granic. Ale jeśli pod spodem nadal działa lęk przed odrzuceniem, sama technika może nie wystarczyć.
Nie chcę, żebyś wyszła ze spotkania poruszona, a następnego dnia wróciła do starego automatu.
Nie po to, żeby mieć więcej zadań. Po to, żeby zacząć robić inaczej to, o czym wcześniej tylko wiedziałaś.
3 spotkania online LIVE po ok. 2 godziny
możliwość zadawania pytań i pracy z Pauliną podczas spotkań
dostęp do nagrań wszystkich spotkań
3 materiały wdrożeniowe
3 autorskie medytacje prowadzone
praktyki pomiędzy spotkaniami
ćwiczenia z myślami, emocjami, ciałem, potrzebami i granicami
końcowy plan dalszej pracy ze sobą
Jestem psychologiem. W swojej pracy spotykam kobiety, które są świadome, odpowiedzialne, troskliwe i często naprawdę dużo już o sobie wiedzą.
A mimo tego nadal przychodzi moment, w którym wiedza przegrywa z automatem.
Dlatego w tym procesie łączę psychoedukację z doświadczeniem. Będziemy pracować z myślami, emocjami, sygnałami płynącymi z ciała, potrzebami, granicami i sytuacjami z codziennego życia.
Nie będę mówiła Ci, jaka masz się stać. Chcę pomóc Ci usłyszeć, jaka jesteś, czego potrzebujesz i co chcesz wybrać — zanim kolejny raz zdecyduje za Ciebie stary automat.
Problemem często nie jest brak wiedzy. Problem pojawia się o 18:37, kiedy jesteś zmęczona, ktoś czegoś od Ciebie chce, a Ty automatycznie odpowiadasz: „Dobra, zrobię”.
Nie będziemy tylko zdobywać wiedzy. Będziemy ćwiczyć moment pomiędzy automatem a wyborem.Jeśli możesz, zachęcam do obecności LIVE, bo ważne są zatrzymanie, ćwiczenia, pytania i doświadczenie grupy.
Mogą jednak wystarczyć, żebyś zobaczyła mechanizm, zaczęła rozpoznawać własne sygnały, wypróbowała nowe reakcje i postawiła pierwsze inne granice.
Nie szukamy perfekcyjnej zmiany. Szukamy pierwszego realnego 1%.Nie po to, żeby dać Ci „więcej materiałów”. Każdy z nich ma pomóc Ci w jednym konkretnym momencie: kiedy wiesz już, co byłoby dobre dla Ciebie, ale stary automat nadal chce powiedzieć „jasne”.
Krótka ściąga z gotowymi sposobami reagowania, kiedy chcesz odmówić, poprosić o czas albo nie brać na siebie kolejnej rzeczy — bez agresji i bez dziesięciu zdań usprawiedliwienia.
PDF do zapisania w telefonieKrótka praktyka na moment, w którym czujesz presję, żeby odpowiedzieć natychmiast. Pomaga zatrzymać automat, wrócić do ciała i sprawdzić: „Czy ja naprawdę chcę powiedzieć tak?”.
krótkie audio do codziennego użyciaJedna strona z prostą sekwencją pytań, do której możesz wrócić w konkretnej sytuacji: co się wydarzyło, co pomyślałam, co czuję, czego potrzebuję i co chcę wybrać.
wersja do druku i na telefon3 tygodnie wspólnej pracy, podczas których uczysz się zauważać siebie wcześniej — zanim kolejny raz zadziała stary automat.
Spotykamy się naprawdę.
Przez trzy tygodnie będę prowadzić Cię przez kolejne etapy procesu, odpowiadać na pytania i pomagać przekładać wiedzę na sytuacje z Twojego prawdziwego życia.
Ty otrzymujesz coś, czego późniejsza wersja nagrana nie będzie mogła dać w ten sam sposób: bezpośrednią pracę ze mną na żywo.
Nie. Jest to grupowy proces psychologiczno-rozwojowy i psychoedukacyjny. Nie zastępuje indywidualnej diagnozy, psychoterapii ani leczenia.
Nie. Proces został ułożony tak, aby przeprowadzić Cię od zauważenia własnych automatyzmów do pierwszych konkretnych zmian w codziennym funkcjonowaniu.
To nie jest program zbudowany wyłącznie wokół zdobywania wiedzy. Ważną częścią są obserwacja własnych reakcji, doświadczenie, praktyki pomiędzy spotkaniami i próbowanie nowych zachowań.
Nie. Sama decydujesz, czym chcesz się podzielić. Możesz uczestniczyć w ćwiczeniach bez publicznego opowiadania szczegółów swojego życia.
Tak. Spotkania będą nagrywane i uczestniczki otrzymają do nich dostęp.
Możesz skorzystać z nagrania i wykonać przypisaną do danego tygodnia praktykę samodzielnie.
Nie składam takiej obietnicy. Celem procesu jest zwiększenie świadomości własnych mechanizmów i rozpoczęcie praktykowania nowych sposobów reagowania.
Czujesz ciało. Sprawdzasz, czego potrzebujesz. I dopiero wtedy odpowiadasz.
Może nadal powiesz „tak”. Ale tym razem nie dlatego, że bałaś się odmówić.
Tylko dlatego, że naprawdę to wybrałaś.